Landsverordening internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen - Informashon tokante Gobièrnu di Kòrsou

Wet- en Regelgeving

Landsverordening internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen

Publicatienummer: P.B. 2015, no. 53, zoals laatstelijk gewijzigd bij   P.B. 2024, no. 40
Categorie: Landsverordening
Onderwerp(en): Internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen
Ministerie: Financiën
Datum ondertekening: 17-09-2015
Datum inwerktreding: 26-09-2015
Geregistreerd in:
Klapper Publicatieblad ( HOOFDSTUK IV Belastingen)


LANDSVERORDENING van de 17de september 2015 houdende regels inzake internationale bijstandsverlening bij heffing van belastingen (Landsverordening internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen)

Datum inwerkingtreding Terugwerkende kracht tot en met Datum ingetrokken Betreft Vindplaats Zittingsjaar
26-09-2015 n.v.t. n.v.t. Moederregeling P.B. 2015, no. 53 2014-2015-072
01-01-2016 n.v.t. n.v.t. art. 2, o k.t.l.;
art. 30, lid 5;
art. 32, lid 2, b k.t.l.;
art. 46, lid 1 k.t.l.;
art. 45 k.t.l.;
art. 49, lid 2, a k.t.l.;
P.B. 2015, no. 80 2015-2016-070
16-07-2018 n.v.t. n.v.t. art. 28, lid 1 k.t.l.;
art. 28, lid 2 vervallen;
art. 28, lid 3 en 4;
art. 30 vervallen,
P.B. 2018, no. 30 2017-2018-123
01-09-2019 n.v.t. n.v.t. art. 30 k.t.l. P.B. 2019, no. 55 2018-2019-147
16-05-2024 n.v.t. n.v.t. art. 2 p toegevoegd;
art. 22, lid 1 k.t.l.
art. 23, lid 1 k.t.l.;
art. 23, lid 3 k.t.l.;
art. 28, lid 2 k.t.l.;
art. 28, lid 3 ingevoegd onder vernummering;
art. 28, nw. lid 5;
art. 31, lid 6 en 7 toegevoegd;
art. 41, lid 3 toegevoegd;
P.B. 2024, no. 40 2023-2024-218

DOORLOPENDE TEKST

Hoofdstuk I
Inleidende bepalingen

Artikel 1

  1. De bepalingen van deze landsverordening strekken tot uitvoering van regelingen van internationaal recht tot het verlenen van wederzijdse bijstand bij de heffing van belastingen, alsmede renten daarover en bestuurlijke sancties en boeten die daarmee verband houden.
  2. Onder de in het eerste lid bedoelde belastingen valt elke vorm van belastingen die door of namens een staat of de territoriale of bestuurlijke onderdelen van een staat, met inbegrip van de lokale overheden, worden geheven naar het inkomen, de winst en het vermogen, de heffing van belastingen van nalatenschappen en verkrijgingen krachtens erfrecht en schenkingen.

Artikel 2

In deze landsverordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:

a. de minister: de Minister van Financiën;
b. bevoegde functionaris: de minister of een andere bij ministeriële regeling met algemene werking aan te wijzen instantie;
c. lidstaat:

het in Europa gelegen deel van het Koninkrijk der Nederlanden en iedere andere lidstaat van de Europese Unie waarmee het Koninkrijk der Nederlanden ten behoeve van Curaçao een overeenkomst heeft gesloten betreffende automatische gegevensuitwisseling inzake inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling;

d. staat:

een lidstaat, een Mogendheid of een bestuurlijke eenheid waarmee in de relatie met Curaçao een wederkerige regeling bestaat die voorziet in wederzijdse bijstand bij de heffing van belastingen, alsmede Aruba en Sint Maarten;

e. bevoegde autoriteit:

de door een staat tot het uitwisselen van inlichtingen aangewezen persoon of instantie;

f. richtlijn 2003/48/EG:

Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling;

g. administratief onderzoek:

alle door de staten bij het vervullen van hun taken verrichte controles, onderzoeken en acties ter waarborging van de juiste toepassing van de belastingwetgeving;

h uitwisseling van inlichtingen op verzoek:

de uitwisseling van inlichtingen in antwoord op een verzoek van de verzoekende staat aan de aangezochte staat met betrekking tot een specifiek geval;

i. automatische uitwisseling:

de systematische verstrekking van vooraf bepaalde inlichtingen aan een andere staat, zonder voorafgaand verzoek, met regelmatige, vooraf vastgestelde tussenpozen;

j. spontane uitwisseling:

het niet-systematisch, te eniger tijd en ongevraagd verstrekken van inlichtingen aan een andere staat;

k. persoon:
1°. een natuurlijk persoon;
2°. een rechtspersoon;
3°.

indien de geldende wetgeving in een staat in die mogelijkheid voorziet, een vereniging van personen die bevoegd is rechtshandelingen te verrichten, maar niet de status van rechtspersoon bezit, of;

4°.

een andere juridische constructie, ongeacht de aard of vorm ervan, met of zonder rechtspersoonlijkheid, die activa, met inbegrip van de daardoor gegenereerde inkomsten, bezit of beheert die aan een onder deze wet vallende belasting zijn onderworpen;

l. betekening van stukken:

de uitreiking aan de geadresseerde in Curaçao van een door een bevoegde autoriteit uitgevaardigd document, houdende een akte of beslissing, inzake de heffing en invordering van belastingen, alsmede renten of bestuurlijke sancties of boeten die daarmee verband houden;

m. langs elektronische weg:

door middel van elektronische apparatuur voor gegevensverwerking – met inbegrip van digitale compressie – en gegevensopslag, met gebruikmaking van kabels, radio, optische technologie of elektromagnetische middelen;

n. belastingdienst:

de Inspecteur der Belastingen, de Directeur van de Stichting Overheids Belastingaccountantsbureau en de Ontvanger bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen alsmede de ambtenaren aan wie met toepassing van artikel 2a van de Algemene landsverordening Landsbelastingen een aldaar bedoeld mandaat is verleend;

o. het Gerecht:

het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Landsverordening op het beroep in belastingzaken;

p. eigen verklaring:

een gedagtekende en ondertekende verklaring van een rekeninghouder of van een uiteindelijk gerechtigde van een passieve entiteit die geen financiële instelling is met daarin opgenomen ten minste de volgende gegevens ten aanzien van de rekeninghouder of de uiteindelijk gerechtigde:

1° de naam;
2°. het adres;
3°. de fiscale woonstaat;
4°. het fiscale identificatienummer met betrekking tot elk te rapporteren rechtsgebied;
5°. in geval van natuurlijke personen: de geboortedatum, en;
6° in geval van entiteiten:

a. Financiële instelling, die (i) een beleggingsentiteit kan zijn zoals beschreven in Sectie VIII, onderdeel A (6)(b) van de Common Reporting Standaard of (ii) een andere financiële instelling

b. een instelling die geen financiële instelling is, die (i) een beursgenoteerde onderneming kan zijn of een dochteronderneming van een beursgenoteerde onderneming; (ii) een overheidsinstantie; (iii) een internationale organisatie; (iv) een actieve entiteit die geen financiële instelling is (anders dan (i) tot en met (iii) of (v) een passieve instelling die geen financiële instelling is met uitzondering van een beleggingsentiteit zoals beschreven in Sectie VII, onderdeel A(6)(b) van de Common Reporting Standaard.

Hoofdstuk II
Spaartegoedenheffing

§ 1 Begripsbepalingen

Artikel 3

  1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt in deze landsverordening verstaan onder:
    a. rentebetaling: rente, uitbetaald of bijgeschreven op een rekening, die, met inachtneming van de overgangsregeling van artikel 15 van de richtlijn 2003/48/EG is terug te voeren op enigerlei schuldvordering, al dan niet gedekt door hypotheek of voorzien van een winstdelingsclausule, en met name de opbrengsten van overheidspapier en obligatieleningen, inclusief daaraan gehechte premies en prijzen; boete voor te late betaling wordt niet als rentebetaling aangemerkt;
    b. uiteindelijk gerechtigde: elke natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt, of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd;
    c. marktdeelnemer: ieder lichaam als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel b, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen dat rentebetalingen verricht of iedere natuurlijke persoon die in het kader van de uitoefening van zijn onderneming of beroep rentebetalingen verricht;
    d. uitbetalende instantie: de marktdeelnemer die rente uitbetaalt of een rentebetaling bewerkstelligt ten onmiddellijke gunste van de uiteindelijk gerechtigde, ongeacht of deze marktdeelnemer de debiteur is van de rentedragende schuldvordering dan wel de marktdeelnemer die door de debiteur of de uiteindelijk gerechtigde is belast met het uitbetalen van de rente of het bewerkstelligen van de rentebetaling;
    e. icbe: een instelling voor collectieve belegging in effecten waaraan een vergunning is verleend overeenkomstig de algemene vereisten van Richtlijn 2009/65/EG van het Europese Parlement en de Raad van 13 juli 2009 coördinatie van de wettelijke en bestuurlijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (PbEU 2009, L 302).
  2.  Waar een uiteindelijke gerechtigde woont, of waar een marktdeelnemer of een uitbetalende instantie woont of is gevestigd, wordt naar de omstandigheden beoordeeld.

Artikel 4

  1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder rentebetaling mede verstaan:
    a. rente die is aangegroeid of gekapitaliseerd op het moment van verkoop, terugbetaling of aflossing van schuldvorderingen;
    b. inkomsten uit rentebetalingen, hetzij rechtstreeks, hetzij via een entiteit als bedoeld in artikel 5, uitgekeerd door een collectieve beleggingsinstelling die meer dan 15% van zijn vermogen in schuldvorderingen belegt;
    c. inkomsten die zijn gerealiseerd bij de verkoop, terugbetaling of aflossing van aandelen of bewijzen van deelneming in een collectieve beleggingsinstelling, indien deze instelling rechtstreeks of via een andere dergelijke instelling meer dan 25% van zijn vermogen belegt in schuldvorderingen.
  2. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder collectieve beleggingsinstelling verstaan:
    a. een icbe, of een daarmee vergelijkbare instelling voor collectieve belegging in een van de lidstaten of, met uitzondering van Curaçao, een van de Mogendheden of afhankelijke of geassocieerde gebieden als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Richtlijn 2003/48/EG;
    b. een entiteit die gebruik maakt van de keuzemogelijkheid, bedoeld in artikel 6, eerste lid, of een overeenkomstige keuzemogelijkheid in de staat van vestiging;
    c. een instelling voor collectieve belegging die niet is gevestigd in een van de lidstaten, dan wel in een van de Mogendheden of afhankelijke of geassocieerde gebieden als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de richtlijn 2003/48/EG.
  3. De inkomsten, bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, worden slechts als rentebetaling aangemerkt voorzover deze inkomsten rechtstreeks of middellijk afkomstig zijn van rentebetalingen in de zin van artikel 3, eerste lid, en dit artikel, eerste lid, onderdeel a.
  4. Indien een uitbetalende instantie voor de toepassing van het eerste lid, onderdelen b en c geen informatie heeft over het deel van de inkomsten dat voortkomt uit rentebetalingen, bedoeld in die onderdelen, wordt het volledige bedrag aan inkomsten als rentebetaling aangemerkt.
  5. De in het eerste lid genoemde percentages worden bepaald aan de hand van de beleggingspolitiek zoals die in het fondsenreglement of de statuten van de betrokken collectieve beleggingsinstelling is neergelegd of bij het ontbreken daarvan op basis van de feitelijke samenstelling van de beleggingsportefeuille van de instelling. Bij ministeriële regeling met algemene werking kunnen nadere regels worden vastgesteld ter bepaling van de in de eerste volzin bedoelde percentages.
  6. Indien de uitbetalende instantie geen informatie heeft over het percentage van het vermogen dat belegd is in schuldvorderingen, wordt dat percentage geacht meer dan 25% te bedragen.
  7. Indien een uitbetalende instantie met het oog op de toepassing van het eerste lid, onderdeel c, het bedrag van de door de uiteindelijk gerechtigde gerealiseerde inkomsten niet kan bepalen, worden die inkomsten geacht de opbrengst van de verkoop, aflossing of terugbetaling van de aandelen of bewijzen van deelneming te zijn.

Artikel 5

  1. Een in Curaçao gevestigde entiteit, waaraan rente wordt uitbetaald of een rentebetaling wordt bewerkstelligd ten onmiddellijke gunste van de uiteindelijk gerechtigde, wordt op het tijdstip van het verrichten of bewerkstelligen van die rentebetaling eveneens als uitbetalende instantie aangemerkt.
  2. Het eerste lid is niet van toepassing indien de in Curaçao of in een lidstaat gevestigde marktdeelnemer op basis van de door de entiteit overlegde officiële bewijsstukken reden heeft om aan te nemen dat de entiteit:
    a. een rechtspersoon is, met uitzondering van de in artikel 4, vijfde lid, van de Richtlijn 2003/48/EG, of
    b. volgens de algemene belastingregels voor ondernemingen wordt belast over de winst, of
    c. een icbe is.

Artikel 6

  1. De entiteit die op grond van artikel 5, eerste lid, als uitbetalende instantie wordt aangemerkt wordt, als deze daarvoor kiest, voor toepassing van deze landsverordening mede als icbe aangemerkt.
  2. Een in Curaçao gevestigde entiteit als bedoeld in het eerste lid kan een verzoek bij de bevoegde functionaris indienen voor afgifte van een daartoe strekkende verklaring.
  3. De bevoegde functionaris doet binnen een termijn van twee maanden na ontvangst van het verzoek, bedoeld in het tweede lid, uitspraak bij een voor beroep vatbare beschikking. Met een uitspraak wordt gelijkgesteld het niet binnen de in de vorige volzin gestelde termijn doen van een uitspraak.
  4. De beschikking, bedoeld in het derde lid, wordt door de entiteit die een verzoek als bedoeld in het tweede lid heeft gedaan aan de marktdeelnemer betekend.

Artikel 7

  1. Een natuurlijk persoon wordt niet aangemerkt als uiteindelijk gerechtigde indien hij aantoont dat de rentebetaling niet te zijner gunste is ontvangen of is bewerkstelligd, maar dat hij:
    a. handelt als een uitbetalende instantie als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel d, of
    b. handelt namens een rechtspersoon, of
    c. handelt namens een entiteit waarvan de winst wordt belast volgens de algemene belastingregels voor ondernemingen, of
    d. handelt namens een icbe, of
    e. handelt namens een uitbetalende instantie als bedoeld in artikel 5 en hij aan de marktdeelnemer die de rentebetaling verricht de naam en het adres van deze uitbetalende instantie bekendmaakt, of
    f. handelt namens een andere natuurlijke persoon die de uiteindelijk gerechtigde is, en hij aan de uitbetalende instantie met inachtneming van artikel 8 de identiteit van die uiteindelijk gerechtigde bekendmaakt.
  2. Het eerste lid, onderdeel e, is slechts van toepassing indien blijkt dat de daar bedoelde marktdeelnemer de hem bekendgemaakte informatie op zijn beurt doorgeeft aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar hij woont of is gevestigd.
  3. De uitbetalende instantie is gehouden redelijke maatregelen te nemen om met inachtneming van artikel 8 de identiteit van de uiteindelijk gerechtigde vast te stellen indien zij beschikt over gegevens die doen vermoeden dat de natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd, niet de uiteindelijk gerechtigde is, en die persoon niet valt onder het eerste lid, onderdelen a, b, c, d of e.

Artikel 8

  1. Voor de vaststelling door de uitkerende instantie van de identiteit van de in een lidstaat wonende uiteindelijk gerechtigde waarmee contractuele betrekkingen zijn aangegaan vóór 29 juli 2006 is de Landsverordening identificatie bij financiële dienstverlening van overeenkomstige toepassing.
  2. Voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan op of na 29 juli 2006 of voor transacties die bij het ontbreken van contractuele betrekkingen zijn of worden verricht stelt de in Curaçao gevestigde uitbetalende instantie de identiteit van de in een lidstaat wonende uiteindelijk gerechtigde vast aan de hand van diens naam, adres, en, indien dat bestaat, diens door de fiscale woonplaats toegekend fiscaal identificatienummer.
  3. De identiteit, bedoeld in het tweede lid, wordt bepaald op basis van het paspoort of de officiële identiteitskaart van de uiteindelijk gerechtigde. Indien het adres niet is vermeld in het paspoort of in de officiële identiteitskaart, wordt het adres bepaald op basis van enig ander bewijskrachtig document dat door de uiteindelijk gerechtigde wordt overgelegd. Indien het fiscaal identificatienummer niet is vermeld in het paspoort, in de officiële identiteitskaart of in enig ander bewijskrachtig document dat door de uiteindelijk gerechtigde wordt overgelegd, wordt diens naam en adres aangevuld met de vermelding van diens geboorteplaats en geboortedatum zoals vermeld in het paspoort of de officiële identiteitskaart.

Artikel 9

  1. Voor de vaststelling door de uitkerende instantie van de woonplaats van de in een lidstaat wonende uiteindelijk gerechtigde waarmee contractuele betrekkingen zijn aangegaan vóór 29 juli 2006 is de Landsverordening identificatie bij financiële dienstverlening van overeenkomstige toepassing.
  2. Voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan op of na 29 juli 2006 of voor transacties die bij het ontbreken van contractuele betrekkingen zijn of worden verricht stelt de in Curaçao gevestigde uitbetalende instantie de woonplaats van de in een lidstaat wonende uiteindelijk gerechtigde vast op basis van het adres dat vermeld staat in het paspoort of op de officiële identiteitskaart of, zo nodig, op basis van enig ander door de uiteindelijk gerechtigde overgelegd bewijskrachtig document, volgens de procedure, bedoeld in het volgende lid.
  3. Van de natuurlijke persoon die een door een lidstaat uitgereikt paspoort of officiële identiteitskaart overlegt en die verklaart ingezetene te zijn van een niet-lidstaat, wordt de woonplaats vastgesteld op basis van een fiscale woonplaatsverklaring die is afgegeven door de bevoegde autoriteit van de niet-lidstaat waarvan de natuurlijke persoon verklaart ingezetene te zijn. Wordt een verklaring niet overgelegd, dan wordt de natuurlijke persoon geacht zijn woonplaats te hebben in de lidstaat die het paspoort of enig ander officieel identiteitskaart heeft uitgereikt.
  4. Voor de toepassing van het derde lid worden met een lidstaat gelijkgesteld de landen en Mogendheden, bedoeld in artikel 17, tweede lid, onderdeel i, van de Richtlijn 2003/48/EG, en afhankelijke en geassocieerde gebieden, bedoeld in artikel 17, tweede lid, onderdeel ii, van die richtlijn.
  5. Behoudens het bepaalde in de vorige leden wordt als woonplaats aangemerkt de plaats waar de uiteindelijk gerechtigde zijn vaste adres heeft.
  6. Voor de toepassing van het derde lid wordt onder bevoegde autoriteit verstaan: de bevoegde autoriteit voor de toepassing van bilaterale of multilaterale belastingverdragen of, bij het ontbreken daarvan, een autoriteit die bevoegd is om een fiscale woonplaatsverklaring af te geven.

§ 2 De uitwisseling van informatie

Artikel 10

Dit hoofdstuk is van toepassing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen die zijn verricht door:
a. een in Curaçao wonende of gevestigde uitbetalende instantie aan een uiteindelijk gerechtigde die woont in een lidstaat;
b. een in Curaçao wonende of gevestigde marktdeelnemer aan een uitbetalende instantie als bedoeld in artikel 5 die in een lidstaat woont of is gevestigd;
c. een marktdeelnemer aan een in Curaçao gevestigde entiteit die op grond van artikel 5 als uitbetalende instantie wordt aangemerkt.

Artikel 11

  1. Een uitbetalende instantie verstrekt de bevoegde functionaris binnen drie maanden na het verstrijken van het kalenderjaar waarin de rentebetaling heeft plaatsgevonden de volgende gegevens:
    a. de identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde zoals die overeenkomstig de artikelen 8 en 9 zijn vastgesteld;
    b. de naam en het adres van de uitbetalende instantie;
    c. het rekeningnummer van de uiteindelijk gerechtigde of, bij het ontbreken daarvan, een eenduidige omschrijving van de rentedragende schuldvordering;
    d. Het totale bedrag van de rentebetaling.
  2. Voor de toepassing van het eerste lid, onderdeel d, gespecificeerd naar de volgende categorieën rentebetalingen, worden in ieder geval de volgende gegevens verstrekt:
    a. in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 3, eerste lid, onderdeel a: het bedrag van de uitbetaalde of bijgeschreven rente;
    b. in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 4, eerste lid, onderdelen a of c: het bedrag van de rente of de inkomsten als bedoeld in die onderdelen of het totaalbedrag van de opbrengst van de verkoop, terugbetaling of aflossing;
    c. in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 4, eerste lid, onderdeel b: het bedrag van de inkomsten als bedoeld in dat onderdeel of het totaalbedrag van de uitkering.
  3. Voor de toepassing van het tweede lid worden per uiteindelijk gerechtigde alle daar bedoelde rentebetalingen per categorie binnen een kalenderjaar als een rentebetaling beschouwd.
  4. Indien de uitbetalende instantie een entiteit is als bedoeld in artikel 5, moet deze voorts gegevens verstrekken betreffende:
    a. de in één kalenderjaar aan deze entiteit uitbetaalde rente of bewerkstelligde rentebetaling, bedoeld in artikel 5, en
    b. de gedeelten van de uitbetaalde rente of bewerkstelligde rentebetaling die toevallen aan elke participant in deze entiteit, voorzover de participant met inachtneming van artikel 10, onderdeel a, als uiteindelijk gerechtigde wordt aangemerkt.
  5. Bij ministeriële regeling met algemene werking kunnen nadere regels worden gesteld ter zake van de wijze van verstrekking van de in het eerste of vierde lid bedoelde gegevens.

Artikel 12

Een marktdeelnemer, bedoeld in artikel 10, onderdeel b, verstrekt de bevoegde functionaris binnen drie maanden na het verstrijken van het belastingjaar waarin de rentebetaling heeft plaatsgevonden de volgende gegevens;
a. de naam en het adres van de uitbetalende instantie, bedoeld in artikel 10, onderdeel b, en
b. het totale bedrag van de rente die aan de uitbetalende instantie is uitbetaald of ten gunste van deze is bewerkstelligd.

§ 3 Formele bepalingen

Artikel 13

  1. Ten behoeve van de in paragraaf 2 bedoelde uitwisseling van informatie zijn de bepalingen van hoofdstuk VI, met uitzondering van de artikelen 44, 44a en 45a, tweede en derde lid, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen van overeenkomstige toepassing.
  2. De informatieverplichtingen, opgenomen in de bepalingen van hoofdstuk VI van de Algemene landsverordening Landsbelastingen zijn van overeenkomstige toepassing op degene die ingevolge paragraaf 2 verplicht is tot het verstrekken van gegevens.

Artikel 14

Op het bezwaar en beroep inzake de op de voet van dit hoofdstuk genomen beschikkingen is hoofdstuk IV van de Algemene landsverordening Landsbelastingen van overeenkomstige toepassing.

Artikel 15

  1. Indien degene die ingevolge paragraaf 2 verplicht is tot het verstrekken van gegevens, deze niet, niet tijdig, onjuist of onvolledig verstrekt, vormt dit een verzuim ter zake waarvan de bevoegde functionaris hem een boete van ten hoogste Cg 5.000 kan opleggen.
  2. De bevoegdheid tot het opleggen van een boete vervalt door het verloop van vijf jaren na het einde van het kalenderjaar respectievelijk belastingjaar, bedoeld in de artikelen 11 en 12.
  3. Hoofdstuk III, afdeling 2, met uitzondering van artikel 26, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen is van overeenkomstige toepassing ingeval op grond van het eerste lid een bestuurlijke boete wordt opgelegd.
  4. De Ontvanger, bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel d, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen, is belast met het invorderen van een ingevolge het eerste lid opgelegde boete, waarbij de Landsverordening op de invordering van directe belastingen 1943 alsmede de Invorderingsverordening 1954 van overeenkomstige toepassing is.

Artikel 16

Hoofdstuk VII van de Algemene landsverordening Landsbelastingen is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van degene die niet voldoet aan een verplichting ingevolge dit hoofdstuk.

Artikel 17

Voor zover in dit hoofdstuk niet anders is bepaald, kunnen bij ministeriële regeling met algemene werking nadere regels ter uitvoering van de bepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld.

Hoofdstuk III
Vormen van door Curaçao te verlenen bijstand

§ 1 Op verzoek verstrekken van inlichtingen

Artikel 18

Op verzoek van de bevoegde autoriteit van een verzoekende staat deelt de minister alle inlichtingen die hij in zijn bezit heeft of naar aanleiding van een administratief onderzoek verkrijgt en die naar verwachting van belang kunnen zijn voor de administratie en handhaving van de nationale wetgeving van de verzoekende staat met betrekking tot de heffing van belastingen die vallen onder de reikwijdte van de wederzijdse bijstand, bedoeld in artikel 1, aan die bevoegde autoriteit mee.

§ 2 Automatisch verstrekken van inlichtingen

Artikel 19

De minister kan na overleg met een bevoegde autoriteit gevallen of groepen van gevallen aanwijzen in welke gevallen of groepen van gevallen hij zonder voorafgaand verzoek inlichtingen zal verstrekken, alsmede de voorwaarden bepalen waaronder de verstrekking zal geschieden.

Artikel 20

  1. De bevoegde functionaris verstrekt de in artikel 11, eerste lid, bedoelde inlichtingen zonder voorafgaand verzoek binnen zes maanden aan de bevoegde autoriteit van de staat waar de uiteindelijk gerechtigde woont.
  2. De bevoegde functionaris verstrekt de in artikel 12 bedoelde inlichtingen zonder voorafgaand verzoek binnen zes maanden aan de bevoegde autoriteit van de staat waar de uitbetalende instantie woont of is gevestigd.

§ 3 Spontaan verstrekken van inlichtingen

Artikel 21

De minister kan een bevoegde autoriteit van een andere staat uit eigen beweging inlichtingen verstrekken die voor haar van belang kunnen zijn bij de bepaling van een belastingschuld in de gevallen waarin:
a. vermoed wordt dat in de staat van de bevoegde autoriteit ten onrechte een vermindering, ontheffing, teruggaaf of vrijstelling van belasting zou worden verleend dan wel heffing van belasting ten onrechte achterwege zou blijven ingeval de inlichtingen niet zullen worden verstrekt;
b. in Curaçao een vermindering, ontheffing, teruggaaf of vrijstelling van belasting is verleend die van invloed kan zijn op de belastingheffing in de staat van de bevoegde autoriteit;
c. in Curaçao rechtshandelingen of andere handelingen zijn verricht met het doel de heffing van belasting in de staat van de bevoegde autoriteit geheel of ten dele onmogelijk te maken;
d. zulks naar het oordeel van de minister is geboden.

§ 4 Informatieplicht in het kader van te verlenen bijstand

Artikel 22

  1. Bij landsbesluit, houdende algemene maatregelen, kunnen administratieplichtigen worden aangewezen die gehouden zijn eigener beweging bij of krachtens landsbesluit, houdende algemene maatregelen, aan te wijzen identificatie- en rapportageverplichtingen na te komen en gegevens en inlichtingen te verstrekken met het oog op de uitvoering van regelingen van internationaal recht tot het verlenen van wederzijdse bijstand bij de heffing van belastingen. Bij of krachtens landsbesluit, houdende algemene maatregelen, worden nadere regels vastgesteld met betrekking tot het uiterste tijdstip en de wijze waarop de in de eerste volzin bedoelde identificatie- en rapportageverplichtingen dienen te worden nagekomen en de gegevens en inlichtingen aan de minister dienen te worden verstrekt.
  2. Bij landsbesluit, houdende algemene maatregelen, kunnen belastingplichtigen worden aangewezen die gehouden zijn eigener beweging bij of krachtens landsbesluit, houdende algemene maatregelen, aan te wijzen gegevens en inlichtingen die op henzelf betrekking hebben te verstrekken met het oog op de uitvoering van regelingen van internationaal recht tot het verlenen van wederzijdse bijstand bij de heffing van belastingen. Bij of krachtens landsbesluit, houdende algemene maatregelen, worden nadere regels vastgesteld met betrekking tot het uiterste tijdstip en de wijze waarop de in de eerste volzin bedoelde gegevens en inlichtingen aan de minister dienen te worden verstrekt.
  3. Een op grond van het eerste lid aangewezen administratieplichtige kan worden verplicht om bij of krachtens landsbesluit, houdende algemene maatregelen, aan te wijzen gegevens vast te leggen.

§ 5 Onderzoek in het kader van te verlenen bijstand

Artikel 23

  1. De minister kan door de Inspecteur der Belastingen, genoemd in artikel 2, tweede lid, onderdeel c van de Algemene landsverordening Landsbelastingen, zo nodig een onderzoek laten instellen ten behoeve van het verstrekken van inlichtingen, bedoeld in de artikelen 18, 19, 21 en 22 dan wel ten behoeve van de controle op de naleving van de verplichtingen bij of krachtens deze landsverordening bepaald.
  2. Een onderzoek als bedoeld in het eerste lid kan ook plaatsvinden op verzoek van een bevoegde autoriteit van een verzoekende staat. In voorkomend geval deelt de minister de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat mee op welke gronden hij een onderzoek niet noodzakelijk acht.
  3. Bij het in het eerste lid bedoelde onderzoek zijn de bepalingen van Hoofdstuk VI, met uitzondering van artikel 43, zesde lid en artikel 45a, tweede en derde lid, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen van overeenkomstige toepassing.
  4. Geen bezwaar kan worden aangetekend tegen de aankondiging van een onderzoek als bedoeld in het eerste lid, alsmede tegen het onderzoek zelve.

Artikel 24

  1. De minister kan met de bevoegde autoriteit van een of meer andere staten overeenkomen om gelijktijdig, elk op het eigen grondgebied, bij een of meer personen ten aanzien van wie zij een gezamenlijk of complementair belang hebben, onderzoek te verrichten en de aldus verkregen inlichtingen uit te wisselen.
  2. De minister bepaalt welke personen hij voor een gelijktijdige controle wil voorstellen. Hij deelt de bevoegde autoriteit van de andere betrokken staten met opgave van redenen mee welke dossiers hij voor een gelijktijdige controle voorstelt. Hij bepaalt binnen welke termijn de controles moeten plaatsvinden.
  3. De minister beslist of hij aan een door een andere bevoegde autoriteit voorgestelde gelijktijdige controle wenst deel te nemen. Hij stuurt die bevoegde autoriteit een bevestiging van deelname of een gemotiveerde weigering.
  4. De minister wijst een vertegenwoordiger aan die voor Curaçao wordt belast met de leiding en de coördinatie van de controle.

Artikel 25

  1. De minister kan met de bevoegde autoriteit van een verzoekende staat overeenkomen dat, ter uitwisseling van inlichtingen in het kader van de in artikel 1 bedoelde wederzijdse bijstand, door de bevoegde autoriteit van die verzoekende staat gemachtigde ambtenaren onder de door de minister gestelde voorwaarden:
    a. aanwezig kunnen zijn in de kantoren van de ambtenaren van de belastingdienst;
    b. aanwezig kunnen zijn bij onderzoeken die in Curaçao worden uitgevoerd.
  2. Bij ministeriële regeling met algemene werking kunnen, na overleg met de bevoegde autoriteit van de andere staat, nadere regels worden vastgesteld met betrekking tot de wijze waarop het eerste lid wordt toegepast, alsmede met betrekking tot de bevoegdheden en verplichtingen van de betrokken ambtenaren en andere belanghebbenden. De minister kan toestaan dat ambtenaren van de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat in Curaçao personen kunnen ondervragen en bescheiden kunnen onderzoeken.
  3. Ambtenaren uit de verzoekende staat die in Curaçao aanwezig zijn, dienen te allen tijde een schriftelijke opdracht te kunnen overleggen waaruit hun identiteit en hun officiële hoedanigheid blijkt.

Artikel 26

Degene bij wie een onderzoek als bedoeld in artikel 23 wordt ingesteld, is verplicht de ambtenaar van de belastingdienst alsmede de ambtenaar die ingevolge artikel 25 bij dit onderzoek aanwezig is, ten behoeve van dit onderzoek toegang te verlenen.

Artikel 27

Op de informatieplicht en het onderzoek in het kader van te verlenen bijstand zijn de artikelen 34, 41, tweede lid en 50, eerste lid, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen van overeenkomstige toepassing.

Artikel 28

  1. De bevoegde functionaris kan aan degene die geen medewerking verleent aan de in artikel 23, eerste lid, bedoelde onderzoek of die een of meer van de verplichtingen bedoeld in artikel 22 en 27 niet nakomt, een administratieve boete opleggen van ten minste Cg 100.000 en ten hoogste Cg 250.000 voor elk onderzoek ten aanzien waarvan de verplichtingen niet worden nagekomen. De hiervoor genoemde sanctie wordt slechts dan niet opgelegd indien degene van wie nakoming verlangd wordt aantoont dat hij buiten zijn schuld niet in staat is om de verplichtingen na te komen.
  2. Aan eenieder die een valse eigen verklaring aflegt of nalaat informatie in een eigen verklaring, die is afgelegd met het oog op de identificatieprocedures beschreven bij of krachtens deze verordening, te actualiseren, wordt een boete opgelegd van Cg 10.000.
  3. Indien degene genoemd in het eerste lid een trust of een andere soort juridische constructie is zoals genoemd in artikel 1, onderdeel k, onder 3°en onder 4°, zijn de sancties beschreven in het eerste lid van overeenkomstige toepassing op de trustee(s) of personen in gelijkwaardige of soortgelijke posities.
  4. Hoofdstuk III, afdeling 2, met uitzondering van artikel 26, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen is van overeenkomstige toepassing ingeval op grond van het eerste lid een administratieve boete wordt opgelegd.
  5. De bevoegdheid tot het opleggen van de administratieve boete, bedoeld in het eerste en tweede lid, vervalt door het verloop van vijf jaren na het einde van het kalenderjaar waarin de verplichting, zoals bedoeld in het eerste lid, is ontstaan, tenzij sprake is van ontwijking van deze verordening en de hierop berustende bepalingen in verband met de automatische uitwisseling als bedoeld in artikel 1, onderdeel i, in welk geval bovengenoemde termijn 15 jaar bedraagt.
  6. De Ontvanger, bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel d, van de Algemene landsverordening Landsbelastingen, is belast met het invorderen van een ingevolge het eerste lid opgelegde boete, waarbij de Landsverordening op de invordering van directe belastingen 1943 alsmede de Invorderingsverordening 1954 van overeenkomstige toepassing is.

§ 6 Betekening van stukken

Artikel 29

  1. Op verzoek van de bevoegde autoriteit van een andere staat gaat de minister over tot de betekening van stukken.
  2. Ingeval er redenen zijn die zich verzetten tegen de inwilliging van het verzoek tot betekening van stukken wordt de bevoegde autoriteit, bedoeld in het eerste lid, daarvan onverwijld door de minister op de hoogte gesteld. Een verzoek tot betekening van stukken wordt in ieder geval niet ingewilligd indien het niet de naam van de geadresseerde, diens adres en het bij het verzoek gevoegde document vermeldt.
  3. Ingeval een verzoek tot betekening van stukken voor inwilliging vatbaar is, draagt de minister zorg voor de uitvoering van het verzoek.
  4. De bevoegde autoriteit, bedoeld in het eerste lid, wordt onverwijld op de hoogte gesteld van het gevolg van de uitvoering van het verzoek tot betekening van stukken. In ieder geval wordt deze autoriteit in kennis gesteld van de datum waarop de betekening van stukken heeft plaatsgevonden.

§ 7 Overige bepalingen

Artikel 30

Artikel 51 van de Landsverordening bescherming persoonsgegevens is niet van toepassing op ingevolge deze landsverordening te verlenen bijstand.

Artikel 31

  1.  De minister verstrekt geen inlichtingen indien de verstrekking daarvan niet strekt tot uitvoering van regelingen van internationaal recht tot het verlenen van wederzijdse bijstand bij de heffing van belastingen, alsmede renten daarover en bestuurlijke sancties en boeten die daarmee verband houden.
  2. De minister behoeft geen inlichtingen te verstrekken indien:
    a. de openbare orde van Curaçao zich daartegen verzet;
    b. die inlichtingen in Curaçao krachtens wettelijke bepalingen of op grond van de administratieve praktijk niet zouden kunnen worden verkregen voor de heffing van een in artikel 1 van de Algemene landsverordening Landsbelastingen bedoelde belasting, alsmede voor de renten daarover of bestuurlijke sancties of boeten die daarmee verband houden;
    c. aannemelijk is dat de bevoegde autoriteit in de eigen staat niet eerst de gebruikelijke mogelijkheden voor het verkrijgen van de door haar gevraagde inlichtingen heeft benut, die zij in de gegeven situatie had kunnen benutten zonder het beoogde resultaat in gevaar te brengen;
    d. de bevoegde autoriteit voor wie de inlichtingen zouden zijn bestemd, niet bevoegd of in staat is de minister soortgelijke inlichtingen te verstrekken;
    e. de verstrekking strijdig zou zijn met algemeen aanvaarde beginselen van belastingheffing of overige begrenzingen die voortvloeien uit de van toepassing zijnde bepalingen van internationaal recht;
    f. de wetgeving van de staat van de bevoegde autoriteit voor wie de inlichtingen zouden zijn bestemd geen verplichting tot geheimhouding oplegt aan de ambtenaren van de belastingadministratie van die staat met betrekking tot hetgeen hun wordt medegedeeld of blijkt bij de uitvoering van de belastingverordening van die staat;
    g. daarmee een commercieel, een industrieel of een beroepsgeheim zou worden onthuld.
  3. In geen geval kan het tweede lid zo worden uitgelegd dat de verstrekking van inlichtingen geweigerd kan worden uitsluitend omdat:
    a. de inlichtingen berusten bij een bank, een andere financiële instelling, een gevolmachtigd persoon of een persoon die als vertegenwoordiger of trustee optreedt, of
    b. de inlichtingen betrekking hebben op eigendomsbelangen van een persoon.
  4. De minister deelt de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat mee op welke gronden hij het verzoek om inlichtingen afwijst.
  5. Dit artikel vindt geen toepassing ten aanzien van de inlichtingen, bedoeld in artikel 20.
  6. De Minister kan op een daartoe strekkend verzoek een bevoegde autoriteit toestemming verlenen de van hem ontvangen inlichtingen aan een bevoegde autoriteit van een andere staat te verstrekken. Op het verzoek is het bepaalde in artikel 18 van overeenkomstige toepassing.
  7. De Minister kan aan de bevoegde autoriteit van een staat toestemming verlenen de inlichtingen voor een ander doel te gebruiken dan voor de heffing van belastingen die onder de reikwijdte vallen van de wederzijdse bijstand, bedoeld in artikel 1.

Artikel 32

Het verstrekken van de gevraagde inlichtingen als bedoeld in de artikelen 18 tot en met 21 alsmede de mededeling inzake de betekening van stukken als bedoeld in artikel 29, lid 4, wordt voor zover op basis van een regeling van internationaal recht daarvoor goedkeuring bestaat zo veel mogelijk langs elektronische weg gedaan.

Artikel 33

  1. Een verzoek om wederzijdse bijstand, waaronder een verzoek tot betekening als bedoeld in artikel 29, eerste lid, en de bijgevoegde bescheiden kunnen in elke door de minister en de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat overeengekomen taal zijn gesteld.
  2. De minister kan in bijzondere gevallen een met redenen omkleed verzoek doen aan de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat om diens verzoek om bijstand vergezeld te laten gaan van een vertaling in het Nederlands.

Artikel 34

Bij ministeriële regeling met algemene werking kunnen ter uitvoering van dit hoofdstuk nadere regels worden vastgesteld voor zover het gaat om:
a. voorschriften van administratieve aard;
b. uitwerking van de details;
c. voorschriften die dikwijls wijziging behoeven of voorschriften waarvan te voorzien is dat zij dikwijls wijziging behoeven;
d. voorschriften waarvan te voorzien is dat zij mogelijk met grote spoed moeten worden vastgesteld;
e. het verwerken in de Curaçaose wetgeving van internationale regelingen die de wetgever, behoudens op ondergeschikte punten, geen ruimte laten voor het maken van keuzen van beleidsinhoudelijke aard.

Hoofdstuk IV
Vormen van door Curaçao te ontvangen bijstand

§ 1 Verzoeken om bijstand

Artikel 35

  1. De minister kan een verzoek om inlichtingen doen aan de bevoegde autoriteit van een andere staat wanneer de gevraagde inlichtingen naar verwachting van belang zijn voor de heffing van belastingen die vallen onder de reikwijdte van de wederzijdse bijstand, bedoeld in artikel 1.
  2. Het in het eerste lid bedoelde verzoek kan een met redenen omkleed verzoek om een bepaald administratief onderzoek omvatten.
  3. De minister kan de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat verzoeken om originele stukken toegezonden te krijgen.
  4. De minister kan met de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat termijnen overeenkomen waarbinnen de gevraagde inlichtingen verstrekt worden

§ 2 Automatisch en spontaan verkregen inlichtingen

Artikel 36

Ingeval een richtlijn of een andere regeling van internationaal recht voorziet in het automatisch verstrekken van inlichtingen kan de minister aan de bevoegde autoriteit van een staat meedelen dat hij geen automatische inlichtingen inzake bepaalde inkomsten- en vermogenscategorieën of inzake inkomsten en vermogens onder een minimumbedrag wenst te ontvangen.

Artikel 37

De ontvangst van spontaan verkregen inlichtingen wordt door de minister onmiddellijk, doch in elk geval binnen veertien werkdagen na ontvangst aan de bevoegde autoriteit van de verstrekkende staat bevestigd.

§ 3 Onderzoek in het kader van verzoeken om bijstand

Artikel 38

  1. De minister en de bevoegde autoriteit van een aangezochte staat kunnen overeenkomen dat, ter uitwisseling van inlichtingen in het kader van de in artikel 1 bedoelde wederzijdse bijstand, ambtenaren van de belastingdienst onder de door de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat gestelde voorwaarden:
    a. aanwezig kunnen zijn in de kantoren waar de ambtenaren van de aangezochte staat hun taken vervullen;
    b. aanwezig kunnen zijn bij een administratief onderzoek dat wordt uitgevoerd op het grondgebied van de aangezochte staat.
  2. Voor zover het in de aangezochte staat wettelijk is toegestaan, kunnen in het kader van de overeenkomst, bedoeld in het eerste lid, de bij een administratief onderzoek aanwezige ambtenaren van de belastingdienst personen ondervragen en bescheiden onderzoeken.
  3. Ambtenaren van de belastingdienst die overeenkomstig het eerste lid in de aangezochte staat aanwezig zijn, dienen te allen tijde een schriftelijke opdracht te kunnen overleggen waaruit hun identiteit en hun officiële hoedanigheid blijkt.

§ 4 Algemene bepalingen

Artikel 39

Op inlichtingen die door de minister in het kader van wederzijdse bijstand van een bevoegde autoriteit van een andere staat zijn verkregen, alsmede op inlichtingen die op grond van artikel 22 en 23 zijn verkregen, is de verplichting tot geheimhouding, bedoeld in artikel 50 van de Algemene landsverordening Landsbelastingen, van overeenkomstige toepassing.

Artikel 40

  1. Indien de bevoegde autoriteit van de staat die de inlichtingen heeft verstrekt hierom verzoekt, doet de minister met inachtneming van artikel 50 van de Algemene landsverordening Landsbelastingen, zo snel mogelijk, doch uiterlijk drie maanden nadat het resultaat van het gebruik van gevraagde of spontaan verkregen inlichtingen bekend is, een terugmelding naar de bevoegde autoriteit van de staat die de inlichtingen heeft verstrekt.
  2. De minister doet eenmaal per jaar, overeenkomstig bilateraal overeengekomen praktische afspraken, een terugmelding over de automatische uitwisseling van inlichtingen naar de betrokken staten.

Artikel 41

  1. Tenzij een bevoegde autoriteit van een andere staat anders bepaalt, kunnen de door haar aan de minister verstrekte inlichtingen uitsluitend worden gebruikt voor de heffing van belastingen die vallen onder de reikwijdte van de wederzijdse bijstand, bedoeld in artikel 1.
  2. De minister kan aan een bevoegde autoriteit van een staat toestemming vragen de inlichtingen voor een ander doel te gebruiken dan voor de heffing van belastingen die vallen onder de reikwijdte van de wederzijdse bijstand, bedoeld in artikel 1.
  3. Uitsluitend met toestemming van de bevoegde autoriteit kan de Minister de door hem ontvangen inlichtingen aan de bevoegde autoriteit van een andere staat verstrekken.

Artikel 42

Een verzoek om inlichtingen als bedoeld in artikel 35, eerste lid, en een verzoek om een administratief onderzoek als bedoeld in artikel 35, tweede lid, worden voor zover op basis van een regeling van internationaal recht daarvoor goedkeuring bestaat zo veel mogelijk langs elektronische weg gedaan.

Artikel 43

  1. Een verzoek om inlichtingen als bedoeld in artikel 35 en de bijgevoegde bescheiden kunnen in elke door de minister en de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat overeengekomen taal zijn gesteld.
  2. De minister laat in bijzondere gevallen, op een met redenen omkleed verzoek van de bevoegde autoriteit van de aangezochte staat, het in het eerste lid bedoelde verzoek vergezeld gaan van een vertaling in de officiële taal of één van de officiële talen van de aangezochte staat.

Artikel 44

Bij ministeriële regeling met algemene werking kunnen ter uitvoering van dit hoofdstuk nadere regels worden vastgesteld voor zover het gaat om:
a. voorschriften van administratieve aard;
b. uitwerking van de details;
c. voorschriften die dikwijls wijziging behoeven of voorschriften waarvan te voorzien is dat zij dikwijls wijziging behoeven;
d. voorschriften waarvan te voorzien is dat zij mogelijk met grote spoed moeten worden vastgesteld;
e. het verwerken in de Curaçaose wetgeving van internationale regelingen die de wetgever, behoudens op ondergeschikte punten, geen ruimte laten voor het maken van keuzen van beleidsinhoudelijke aard.

Hoofdstuk V
Wijziging van andere regelgeving

Hoofdstuk VI
Slotbepalingen

Artikel 49

  1. Deze landsverordening treedt in werking met ingang van de dag na de datum van bekendmaking.
  2. In afwijking van het eerste lid:
    a. treden de bepalingen van hoofdstuk II, bevattende de artikelen 3 tot en met 17, alsmede de artikelen 20, artikel 45, onderdeel A, artikel 47, eerste lid, en artikel 48, in werking met ingang van 1 januari 2016;
    b. treden de artikelen 46, tweede lid, en 48 in werking op een bij landsbesluit te bepalen tijdstip. Het landsbesluit wordt in het Publicatieblad bekendgemaakt.

Artikel 50

Deze landsverordening wordt aangehaald als: Landsverordening internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen.

Naar boven